Start Najczęściej Zadawane Pytania
Najczęściej Zadawane Pytania PDF Drukuj Email
Wpisany przez Jarosław Kozicki   
środa, 30 czerwca 2010 14:50

Kto to jest konsument?

Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsumentem jest więc nie tylko osoba dokonująca zakupu towaru w sklepie w celu zaspokojenia osobistych potrzeb niezwiązanych z taką działalnością, ale także zawierająca jakąkolwiek inną umowę np.: rachunku bankowego lub ubezpieczenia.

 

W jaki sposób powinna zostać udzielona gwarancja na towar konsumpcyjny przez sprzedawcę?

Udzielenie kupującemu gwarancji następuje bez odrębnej opłaty przez oświadczenie gwaranta, zamieszczone w dokumencie gwarancyjnym lub reklamie, odnoszących się do towaru konsumpcyjnego; określa ono obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy właściwość sprzedanego towaru nie odpowiada właściwości wskazanej w tym oświadczeniu. Nie uważa się za gwarancję oświadczenia, które nie kształtuje obowiązków gwaranta. Oświadczenie to powinno nadto być jasne, zrozumiałe i niewprowadzające w błąd i wystarczające do prawidłowego i pełnego korzystania ze sprzedanego towaru konsumpcyjnego. Sprzedawca który udziela gwarancji wydaje kupującemu wraz z towarem dokument gwarancyjny; powinien także sprawdzić zgodność znajdujących się na towarze oznaczeń z danymi zawartymi w dokumencie gwarancyjnym oraz stan plomb i innych umieszczonych na towarze zabezpieczeń. W dokumencie gwarancyjnym należy zamieścić podstawowe dane potrzebne do dochodzenia roszczeń z gwarancji, w tym w szczególności nazwę i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Rzeczypospolitej Polskiej, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej. Ponadto powinno być w nim zawarte stwierdzenie, że gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową.

 

Czy producent, dystrybutor albo sprzedawca musi udzielić gwarancji?

Nie ma obowiązku udzielenia gwarancji.

 

Czy konsument może z gwarancji korzystać tylko wtedy, gdy otrzymał dokument  gwarancyjny?

Niewydanie konsumentowi dokumentu gwarancyjnego nie wpływa na ważność gwarancji i nie pozbawia kupującego wynikających z niej uprawnień. Jednak w praktyce, w razie sporu ze sprzedawcą konsument nieposiadający takiego dokumentu może mieć trudności z udowodnieniem jej treści o ile nie jest ona zawarta w reklamie lub powszechnie dostępna.

 

Czy brak w gwarancji podstawowych danych potrzebnych do dochodzenia roszczeń z gwarancji, lub sformułowanie jej w sposób niejasny, niezrozumiały i wprowadzający w błąd pozbawia konsumenta wynikających z niej uprawnień?

Takie sformułowanie gwarancji lub nie zawarcie w niej tych danych, nie pozbawia konsumenta wynikających z niej uprawnień, jednak w praktyce mogą wystąpić trudności z ustaleniem jej treści. Jeżeli jednak treść gwarancji została zamieszczona w dokumencie gwarancyjnym sporządzonym w formie standardowego, stosowanego u danego sprzedawcy formularza (wzorca), to postanowienia niejednoznaczne w nim zawarte tłumaczy się na korzyść konsumenta.

 

Czy konsument, który otrzymał dokument gwarancyjny, musi korzystać z gwarancji?

Nie, konsument może skorzystać z uprawnień z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, czyli zareklamować towar u sprzedawcy, pod warunkiem, że nie minął jeszcze okres odpowiedzialności sprzedawcy.

 

Przez jaki okres sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru z umową?

Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed upływem dwóch lat od wydania tego towaru kupującemu; termin ten biegnie na nowo w razie wymiany towaru. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest rzecz używana, strony mogą ten termin skrócić, jednakże nie poniżej jednego roku. Upływ tego terminu nie wyłącza wykonania uprawnień wynikających z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, jeżeli sprzedawca w chwili zawarcia umowy wiedział o niezgodności i nie zwrócił na to uwagi kupującego.

 

Czy konsument dokonujący bezpośrednio w sklepie zakupu ma obowiązek sprawdzenia i dokładnego obejrzenia kupowanego produktu?

Konsument nie ma takiego obowiązku, a niedokonanie tych czynności nie wyłącza jego uprawnienia do zgłaszania niezgodności towaru z umową.

 

Czy w przypadku gdy konsument dokona sprawdzenia zgodności zakupionego bezpośrednio w sklepie towaru z umową i złoży sprzedawcy na piśmie oświadczenie, że wie o wszelkich jego niezgodnościach z umową, to traci on prawo do zgłaszania niezgodności, których nie zauważył podczas jego sprawdzania?

Złożenie takiego oświadczenia nie wyłącza uprawnienia konsumenta do zgłaszania niezgodności, których nie zauważył podczas sprawdzania towaru, bowiem takie oświadczenie jest nieważne z mocy prawa.

Czy sprzedawca może ustalać sam ceny sprzedawanych przez niego produktów nawet w sytuacji, gdy według informacji mieszczonej na ich opakowaniach przez producenta powinne one być niższe (np. z powodu promocji)?

To sprzedawca określa ceny konkretnych towarów i oznakowanie produktu dokonane przez producenta nie ma znaczenia. Ważne jest jednak, by oznaczenie ceną było wyraźne i jednoznaczne.

 

Czy po zgodnym z prawem odstąpieniu od umowy przez konsumenta sprzedawca może zwrócić jedynie część uiszczonej ceny zakupu argumentując to jedynie częściowym uwzględnieniem reklamacji albo zmianą cen?

W razie złożenia przez konsumenta skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedawca powinien zwrócić całą cenę, jaką konsument zapłacił.

 

Czy sprzedawca może uzależnić uznanie za zasadne zgłoszenie niezgodności towaru z umową od tego, czy konsument, który odstępuje od umowy, przyjmie inny zamiast zwrotu ceny?

Sprzedawca nie ma prawa stawiać takiego warunku. W razie skutecznego odstąpienia od umowy powinien zwrócić kwotę uiszczoną tytułem ceny, nie może zmusić konsumenta do przyjęcia innego towaru.

 

W jakiej formie zgłosić niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową oraz skierować do sprzedawcy żądanie jego wymiany lub naprawy, ażeby było ono prawnie skuteczne?

Najlepiej uczynić to w miejscu sprzedaży za pisemnym potwierdzeniem jego złożenia, zawierającym dokładną treść zgłoszenia. Jeżeli nie ma takiej możliwości, to należy wysłać je listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

 

Czy konsument może odstąpić od umowy bez podania przyczyny i żądać zwrotu ceny produktu zakupionego bezpośrednio w sklepie?

Nie jest możliwe odstąpienie od umowy bez podania przyczyny, jeżeli została ona zawarta w miejscu sprzedaży. Możliwe jest jedynie jej rozwiązanie za porozumieniem stron. Wtedy, za uprzednim zwrotem towaru, konsument może żądać zwrotu kwoty uiszczonej tytułem ceny.

Stosowane przez niektóre sieci handlowe praktyki polegające na przyjmowaniu zwrotów towarów pełnowartościowych nie wynikają z żadnych przepisów, są jedynie przejawem polityki „prokonsumenckiej”.

 

Czy mogę odstąpić od umowy zawartej przez Internet bez podawania przyczyny?

Konsument, który zawarł umowę na odległość (np. przez telefon lub internet), może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Jednakże, jeżeli strony nie umówiły się inaczej, prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje konsumentowi w wypadkach:

- świadczenia usług rozpoczętego, za zgodą konsumenta, przed upływem terminu dziesięciu dni od zawarcia umowy,

- dotyczących nagrań audialnych i wizualnych oraz zapisanych na informatycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta ich oryginalnego opakowania,

- umów dotyczących świadczeń, za które cena lub wynagrodzenie zależy wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym,

- świadczeń o właściwościach określonych przez konsumenta w złożonym przez niego zamówieniu lub ściśle związanych z jego osobą,

- świadczeń, które z uwagi na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu,

- dostarczania prasy,

- usług w zakresie gier hazardowych.

 

Czy sprzedawca musi umożliwić dokonanie zakupu przy użyciu karty płatniczej w sytuacji, gdy w miejscu sprzedaży ma zainstalowany działający terminal?

Nie istnieje żaden przepis prawny, który nakazuje przedsiębiorcy przyjęcie od kupującego płatności kartą płatniczą. Skoro nie istnieje nakaz, przyjęcie takiej płatności jest dla przedsiębiorcy dobrowolne.

 

Czy sprzedawca może wprowadzać limity kwotowe, poniżej których nie przyjmuje płatności przy użyciu karty?

Sprzedawca może, według własnego uznania, określić taki limit.

 

Czy za okazaniem paragonu zakupu sprzedawca musi zwrócić mi pobraną kaucję za butelkę w pełnej wysokości?

Jeżeli sprzedawca pobierze kaucję to kupujący towar w opakowaniu wielokrotnego użytku uzyskuje uprawnienie do żądania jej zwrotu za zwrotem opakowania. Może więc udać się do sklepu, w którym nabył towar i po okazaniu dowodu zakupu oraz zwrocie opakowania w stanie niezmienionym, domagać się zwrotu wpłaconej za opakowanie kaucji w pełnej wysokości. Brak dowodu zakupu (np. paragonu) może skutkować odmową wypłaty kaucji. W razie braku dowodu sprzedawca nie wie bowiem czy kaucja za oddawaną butelkę została przez niego pobrana.

 

Czy sprzedawca ma obowiązek ustosunkować się do zgłoszonego w związku z niezgodnością nabytego u niego towaru konsumpcyjnego z umową przez konsumenta żądania jego wymiany lub naprawy w ciągu 14 dni?

Żaden przepis nie wskazuje w jakim terminie sprzedawca powinien się ustosunkować do tych żądań, jednakże jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego jedno z tych żądań nie ustosunkował się do niego w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione.

 

Co należy rozumieć przez „ustosunkowanie się sprzedawcy do żądania konsumenta wymiany lub naprawy towaru konsumpcyjnego niezgodnego z umową”?

Należy przez to rozumieć, jednoznacznie oświadczenie złożone konsumentowi przez sprzedawcę czy uważa to żądanie za zasadne czy nie.

 

Czy zgłaszając niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową konsument może  żądać zwrotu ceny zamiast jego wymiany lub naprawy?

Konsument może żądać zwrotu gotówki jeżeli złoży oświadczenie o odstąpieniu do umowy sprzedaży towaru konsumpcyjnego. Będzie ono skuteczne pod warunkiem że wystąpi przynajmniej jedna następujących  trzech przesłanek:

- jego naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów;

- jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie;

- gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności.

Odstąpienie od umowy jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy zgłoszona niezgodność tego towaru z umową jest istotna.

 

W jakim terminie sprzedawca powinien dokonać naprawy lub wymiany towaru konsumpcyjnego niezgodnego z umową?

Żaden przepis nie określa w jakim terminie sprzedawca powinien tego dokonać. Jednakże w razie gdy nie zdoła tego zrobić w odpowiednim czasie konsument nabywa prawo do odstąpienia od umowy lub obniżenia ceny. Przy określaniu odpowiedniego czasu naprawy lub wymiany uwzględnia się rodzaj towaru i cel jego nabycia.

 

Kto ponosi koszty związane z zasadnym zgłoszeniem niezgodności towaru z umową oraz spełnieniem żądania jego wymiany lub naprawy?

Koszty te, w szczególności koszty demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia ponosi sprzedawca.

 
Poprawiony: środa, 16 listopada 2011 09:57